Sedus de piatrā
Stânca goală urcă in zare...
Mâna grea, suturatā
Se coboară agale,
Să prind de sus un apus...
Sā-l țin o viață in palme
Să nu-mi spun de ce-s sedus,
Inima goalā se ridicā
Corpul-mi o stâncă...
Sunt apus de lună atras
Sedus de intristare...
Inima dezbrăcată
Iar ingheață tare...
poezie de Petru Daniel Văcăreanu
Adăugat de Cornelia Georgescu

Votează! | Copiază!
Nu sunt comentarii până acum. Ne-am bucura să vedem o primă impresie despre textul de mai sus.